HOME تلاكسكا
شبکه ترجمه براي حفظ تنوع گويش
مانيفست تلاکسکالا   مـــا  دوستان تلاکسکالا  جستجو 

جنوبي تر از مرز  آمريکاي جنوبي و جزائر غرايب
امپراطوري موضوعات جهاني
کنعان فلسطين و اسرائيل
امّت جهان عرب، اسلام
در شکم نهنگ اکتيويسم در مادرشهرهاي امپرياليستي
صلح و جنگ آمريکا، اتحاديه اروپا، ناتو
آقريقاي مادر  قارّه آفريقا، اقيانوس هند

ناحيه طوفاني  آسيا، اقيانوس آرام
کالوليدودفتر خاطرات يک پرولو/مستضعف
بخارات معنوي  فرهنگ ، ارتباطات
موضوعات فراتر  
گزارشات تلاکسکالي بترتيب تاريخ  
مفاهيم تلاکسکالا لغت معني، فرهنگ، نقشه
گالري 
کتابخانه نويسندگان 
آرشيو تلاکسکالا  

02/06/2020
Espaٌol Français English Deutsch Português Italiano Català
عربي Svenska فارسی Ελληνικά русски TAMAZIGHT OTHER LANGUAGES
 
چه باید کرد؟

آوباما وچالش هسته ای ایران


نويسنده
Mohssen MASSARRAT محسن مسرت

مترجم
لطفعلی سمینو


مذاکرات میان ایران و گروه شش (متشکل از پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل به اضافه‌ی آلمان) که در تاریخ اول اکتبر امسال در ژنو برگزار شد، نتیجه‌ی قابل توجهی به بار نیاورد و لذامشگل اصلی پابرجا ماند. قبل از شروع مذاکرات از یکطرف دولت احمدی نژاد با اعلام موجودیت تأسیسات جدیدی برای غنی‌سازی اورانیوم در نزدیکی شهر قم و بلافاصله بعد از آن با یک سری آزمایش موشکی، انعطاف‌ناپذیری دولت خود را به نمایش گذاشت.  واز طرف دیگر نیزدولت‌های ایالات متحد آمریکا، انگلستان، فرانسه و آلمان، ایران را به قانون‌شکنی و ادامه‌ی برنامه‌ی پنهانی تولید سلاح هسته‌ای متهم کردند. ایران این اتهام را رد کرد و بر حق همه‌ی کشورهای عضو پیمان منع توسعه‌ی سلاحهای هسته‌ای برای دایر کردن تأسیسات غنی‌سازی اورانیوم که در این پیمان تصریح شده است، تأکید ‌ورزید. از یکطرف تردید کشورهای غربی بیش از پیش شدت یافته و آنهارا در باورشان مصمم تر نمود  که این تاسیسات به منظور تهیه اورانیم مورد نیاز بمب اتمی  بناشده زیراتاسیسات جدید دردل تپه ها و زیرزمین قرار دارند. ودر مقابل طرف ایرانی این اقدام را با تهدیدهای نظامی اسرائیل و ایالات متحد در دوران دولت بوش برای بمباران تآسیسات غنی‌سازی اورانیوم نطنز توجیه می‌کند.

اما بررسی بی‌طرفانه‌ی موضوع، فراسوی هیستری تبلیغاتی نشان می‌دهد که موضوع درگیری همچنان ثابت مانده است. جمهوری اسلامی تلاش می‌کند برنامه‌ی اتمی خود را  تا جایی که قرارداد منع توسعه‌ی سلاح‌های هسته‌ای و حقوق بین‌الملل اجازه می‌دهد گسترش دهد. غرب نیز تمام قدرت اقتصادی و سیاسی خود را به کار می‌گیرد تا همه‌ی راه‌های دستیابی ایران به فن آوری ساخت بمب اتمی را مسدود کند. در حالی که نومحافظه‌کاران آمریکایی با همکاری فعال دیک چینی، معاون رئیس جمهور علاوه بر این هدف در نظر داشتند این درگیری را به جنگی علیه ایران تبدیل کنند، با انتخاب باراک اوباما، خطر حاد یک جنگ تازه در حال حاضر خوشبختانه برطرف شده است. اما شرط حل صلح‌آمیز درگیری این است که دولت جدید ایالات متحد و سه کشور اروپا، یعنی انگلستان، فرانسه و آلمان به طور جدی دوچالش کلان بین المللی را مد نظر قرار دهند :

اولین چالش خطر گسترش جنگ‌افزار هسته‌ای میباشد. این خطر در طبیعت تکنولوژی هسته‌ای نهفته است، زیرا نه تنها ایران، بلکه هر کشوری که انرژی اتمی تولید کند، می‌تواند پلوتونیوم مورد نیاز برای جنگ‌افزار اتمی را نیز تولید کند. قرارداد منع گسترش سلاح‌های اتمی هم نمی‌تواند از این خطر جلوگیری کند، ماده‌ی 4 این قرارداد با اعطای حق ایجاد تأسیسات غنی‌سازی اورانیوم به کشورهای امضاکننده، حتا به این کشورها این امکان را میدهد که بخشی از برنامه‌‌ی تسلیحات اتمی خود را زیر نقاب  استفاده‌ی صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای پنهان کنند. به همین دلیل، حقوق بین‌الملل در این درگیری موضع ایران را تائید میکند، در حالی که غرب با اقدامات ابهام‌آمیز و خلاف حقوق بین‌الملل و نیز با تهدیدهای خود تلاش می‌کند ایران راعلیرغم مفاد قراردارمنع گسترش سلاحهای هسته ای به صرفنظر کردن ازحق خود وادار نماید. به همین دلیل جای تعجب نیست که این درگیری از شش سال پیش تا کنون در همان مرحله‌ی اول باقی مانده است.، حتی اگر دولت احمدی نژاد بدلیل فقدان مشروعیت و ضعف ویا هر دلیل دیگر با طرح پیشنهادهائی مفید حفظ وجه به عقبنشینی تاکتیکی دست بزند. تنها جایگزین جدی برای جلوگیری از گسترش جنگ ‌افزار هسته‌ای، چشم‌اندازِ نابود کردن همه‌ی سلاح‌های اتمی و در درجه‌ی اول برداشتن گام‌های جدی در این راستااست. 

البته اوباما با سخنرانی خود در پراگ این چشم‌انداز را دوباره در دستور روزسیاست جهانی قرار داد، اما یک سخنرانی وطرح جدی این دورنما حتی از زبان اوباما به هیچ وجه برای هدف نیک‌خواهانه‌ی جهان بدون سلاح‌های هسته‌ای کافی نیست ،زیرا اتحاد نیرومند نومحافظه‌کاران، مجتمع‌ صنایع نظامی آمریکاو کلیه جناحهای سرمایه داری ایالات متحده که به رحمت موقعیت سلطه طلبی این کشورهمواره بدنبال منافع کوتاه مدت خود با تمام قوا با اوباما رودروی خواهد نمود وکوشش خواهد کرد او را در این راستا شکست دهد  دولت‌های اروپایی می‌توانستند با ترک جایگاه تماشاگر و قرار گرفتن در کنار اوباما گامی در راه رسیدن به این هدف بردارند. به عنوان مثال قدرت‌های اتمی اروپا می‌توانستند با شروع داوطلبانه خلع سلاح‌های اتمی خود موافقت شان را با پیشنهاد اوباما به نمایش بگذارند و از این طریق نیز به تعهدات خود برای خلع سلاح که با امضای قرارداد منع گسترش پذیرفته‌اند، عمل نمایند.

دومین چالش عبارت ازمخمصه امنیت درخاورمیانه و نزدیک است که به علت زرادخانه‌ی اتمی اسرائیل به وجود آمده است. اسرائیل می‌خواهد با تکیه به تسلیهات هسته ای ضعف امنیتی خود را جبران نماید، اما در عین حال کشورهای دیگر منطقه از جمله ایران را از دستیابی به سلاح اتمی بازدارد. ایالات متحد آمریکا و اتحادیه‌ی اروپا باید بپذیرند که این مخمصه خیلی جدی است واحتیاج به پاسخ قانع کننده دارد. اما آنها ترجیح میدهند در برابر این چالش، یعنی عدم توازن قدرت نظامی در منطقه که در واقع ریشه اصلی درگیری  هسته ای ایران است، مصرانه به خاطر منافع اسرائیل و حفظ انحصار قدرت اتمی این کشور سکوت ‌کنند. جمهوری اسلامی نیز تا کنون ترجیح داده است، به جای طرح علنی این مشکل امنیتی و تلاش برای قرارگرفتن آن در دستور کار سیاست بین‌المللی، اهداف نظامی خود را در این زمینه پشت پرده‌ی تأمین درازمدت انرژی پنهان کند.

 چنین بنظر میرسد که اوباما به ماهیت این چالش پی برده و حل آن را در برنامه‌ی سیاسی خود مد نظر دارد.  برای مثال اوبه تشویق اسرائیل درپیوستن به پیمان منع گسترش چنگ‌افزار اتمی اقدام نمود. نمونه دیگرتاکید به درست بودن قطعنامه ی خلع سلاح اتمی خاورمیانه‌ و نزدیک در مجمع سالانه‌ی سازمان جهانی انرژی اتمی در میانه‌ی سپتامبر از جانب نماینده ایالات متحده میباشد، گرچه وی از رای دادن به این قطعنامه خودداری نمود. اگر دیگر کشورهای غربی در این مورد هم اوباما را تنها بگذارند، این گام احتیاط آمیز او در برابر اسرائیل و گروه‌های متنفذ طرفدار اسرائیل درایالات متحد نیز بی‌نتیجه خواهد ماند. دولت‌های اروپایی سال‌ها با پشتیبانی از استراتژی خطرناک نومحافظه‌کاران و تندروهای اسرائیلی سیاست نادرستی را در پیش گرفتند اما اکنون این امکان را دارند اشتباه خود را تصحیح کنند. آنها باید حتی از دید کوته نگرانه منافع خود و بارعایت معیارهای عقلائی نیز  به جای تماشا، از سیاست اوباما در برابر اسرائیل نیز پشتیبانی کنند.

 اما بنظر نویسنده این مقاله مسأله‌ی امنیت خاورمیانه و نزدیک و درگیری هسته ای ایران نیز با تکیه به موازین عقلائی در درازمدت تنها در چارچوب امنیت جمعی و همکاری مشترک قابل حل است. به این ترتیب برای مسئله فلسطین و صاح پایدار در خاورنزدیک و بسیاری از مخاصمات دیگر منطقه که ریشه‌ی قومی و مرزی دارند نیز چشم‌انداز راه‌حل‌های نوینی پیدا خواهد شد. دورنمای همکاری مشترک که به عنوان مثال از سال‌ها پیش در چارچوب اتحادیه‌ی اروپا با موفقیت در پیش گرفته و اکنون اجرا شده است شده است، در منطقه خاور میانه و نزدیک فضای حیاتی دیکتاتورها و جنگ‌افروزان رابکلی ریشه کن خواهد نمود و به دموکراتیزه شدن منطقه به طور جدی یاری خواهد رساند. به این دلایل، برای سیاست بین‌المللی هیچ چیز ضروری‌تر از یک کنفرانس امنیت و همکاری برای خاورمیانه و نزدیک نیست.

 برای جنبش نوین دموکراسی ایران نیز این چشم‌انداز تنها جایگزین منطقی برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی است، زیرا چنین کنفرانسی به جای مسابقه‌ی تسلیحاتی و تعمیق اختلافات منطقه‌ای، آینده‌ی صلح‌آمیز و دموکراتیکی را برای تمام منطقه ترسیم میکند.و مطمعن ترین ندائی میتواند باشد که دمکراسی خواهی در ایران میتواند در راستای همزیستی مسالمت امیز به عموم مردم کشورهای همسایه تقدیم کند. علاوه برآن این دورنما میتواند تاکتیک حکومت را نیز خنثی نماید که در پی آن است با توسل به سیاست رودرروئی در قبال غرب وریسک تهدید نظامی از خارج جنبش دموکراسی رابه بهانه دفاع از تمامیت ارضی کشورسرکوب کند و یا بدنبال خود بکشد. لذاجای آن دارد که جنبش دمکراسی ایران از برخورد های جنبی و شاید هم گمراه کننده در قبال تاکتیکهای سیاست هسته ای دولت ازقبیل اینکه دولت حاکم درحال عقب نشینی هسته ای ویا این قبیل است هوشمندانه پرهیزنموده و در عوض در راستای دورنمای همسو با حرکت و ماهیت دمکراتیک و صلحجویانه خود کوشش نماید.



 مأخذ : مؤلف
انتشار مقاله اصلي به تاريخ

10 اکتبر 2009

در باره نويسنده

لطفعلی سمینو يکي از همکاران تلاکسکالا، شبکه ترجمه بخاطر حفظ تنوع گويش، مي باشد. اين ترجمه ميتواند مورد استفاده قرار گيرد، مشروط بدانکه در آن تغييري داده نشده و هم مأخذ و نويسنده و هم مترجم و مصحح آن قيد گردند.

http://www.tlaxcala.es/pp.asp?reference=9087&lg=fa :نشاني اين نوشتار در سايت تلاکسکالا


امپراطوري: 26/10/2009

 
 چاپ چاپ 

 ارسال ارسال

 
بازگشتبازگشت 

 tlaxcala@tlaxcala.es

زمان پاريس  19:17